,

Help ze schieten voor de vrede

Help ze schieten voor de vrede!

.

Vanmorgen, 5 augustus, begon er weer een broos bestand van 72 uur tussen Israel en de Palestijnen. Intussen vechten ze in Oekraïne lekker door, net als in Syrië, Libië en vele andere plaatsen in de wereld. De wereld herdenkt de 1e Wereldoorlog met miljoenen slachtoffers en ook vandaag de dag nog steeds sneuvelen duizenden mensen door de hand van andere mensen.

Wat is dat toch?

Objectief is niet vast te stellen wie er nu meer rechten heeft op dat ene stuk grondgebied. Het is niet vast te stellen wie er gelijk heeft omdat iedereen wel een beetje gelijk kan hebben. Zolang mensen blijven denken dat zij de enige waarheid in pacht hebben en zolang deze mensen de ander als een geducht gevaar zien, zal er oorlog, terrorisme, geweld en vernieling blijven bestaan. Met de Koran, de Bijbel en de Thora in de achterzak trekt men ten strijde om de ander af te slachten. Terwijl men zich op deze heilige boeken beroept en beweert dat de strijd door welke Hogere Macht dan ook wordt ondersteunt kijken we er naar, doen een donatie, gaan op vakantie en gaan we door met de orde van de dag.

Zodra de scherpe kanen van de nationale verontwaardiging zijn afgeplat gaat het leven gewoon door. Diegenen van wie de kinderen of de ouders zijn vermoord trekken opnieuw en strijde om “rechtvaardigheid te laten zegevieren”

Help ze schieten gewoon door!

rampplek mh17Terwijl er naarstig gezocht wordt naar stoffelijke resten van slachtoffers en iedereen vindt dat dit hoge prioriteit heeft, alle leiders zeggen dat ze daar aan mee willen werken, schiet men rustig door!

Laten we beginnen ons af te vragen hoe het mogelijk is dat we zo diep zijn gezonken dat we het leven van een ander schijnbaar niet erg waardevol achten. Ja natuurlijk bij een “ramp” met vreselijke beelden kunnen we ons nog even opwinden en ons geweten afkopen met een donatie, een knuffel, handtekening in een rouwregister en een kaarsje hier of daar.

Daarmee zal het nooit stoppen.

Leiderschap: het Kwaad of de Oplossing?

Leiders veroorzaken meer ellende dan enkele goeroes kunnen oplossen. Nelson Mandela, Ghandi, Marten Luther King, Moeder Teresa. In 1994 kregen Yasser Arafat, Simon Peres en Yitzchak Rabin de Nobelprijs voor de Vrede. 20 Jaar later sturen leiders van dezelfde landen hun soldaten de oorlog en de dood in. In het proces sneuvelen dagelijks vele onschuldigen. Hier moet een eind aan komen. Leiders zijn zowel het kwaad als de oplossing!

Leiders moeten hun verantwoordelijkheid nemen voor het welbevinden en het geluk van hun mensen. Oorlog kan hier geen deel van uit blijven maken. Eens zal een van de gewraakte leiders kracht en moed moeten tonen door de ander ook gelijk te geven, te stoppen met vechten en te beginnen met het tot stand brengen van een vreedzame coëxistentie. We hebben allemaal gelijk of geen van allen. Het gaat er om dat we beseffen dat de ander net zoveel gelijk kan hebben dan wij zelf. Onze uitdaging om een samenleving tot stand te brengen die gericht is op geluk en welzijn in plaats van bezit en welvaart, is om te zoeken naar redenen waarom de ander meer gelijk kan hebben dan wij zelf.

Iedereen is leider: ook U!

Als we blijven wachten op de grote leiders komen we op de korte termijn waarschijnlijk bedrogen uit. Waarom geven we zelf niet het goede voorbeeld? We kennen allemaal het gezegde: “Verbeter de wereld en begin bij jezelf”. Ieder van ons is in dat opzicht de leider over zijn eigen leven. Durft u deze immense uitdaging aan?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *